Τὰ δεκατέσσερα παιδιά «...Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ ἀγάπη...» μελωδοῦσε γιομίζοντας τὸ γυμνό σου δωμάτιο μιὰ πα

Τὰ δεκατέσσερα παιδιά  «...Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ ἀγάπη...» μελωδοῦσε γιομίζοντας τὸ γυμνό σου δωμάτιο μιὰ πα

Qui êtes-vous ?

Ma photo
βλαστος της Κεφαλληνιακής γής είτα και ενθεν εις εσπερίαν μεταφυτευθείς

BOLOGNA

BOLOGNA

ton psofio korio

ton psofio korio

kakourga iparxis

kakourga iparxis

anoikse sesami

ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ κτλπ

mercredi 10 octobre 2007

message

message

Aucun commentaire:

ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Ο ΕΝΑΣ ΣΧΕΔΟΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΣ



EL HARACHI 1925 - 1980

EL HARACHI  1925 - 1980

Γιάννης Παπαϊωάννου 1914-1972

Γιάννης Παπαϊωάννου 1914-1972

kavadias ston asyrmato

kavadias ston asyrmato

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΩ

Τρείς από τίς πιό " αγαπημένες "
( χαζή ή λέξη καί μελό γιαυτό τήν εκλεισα στά εισαγωγικά, νά μάθει ή μαλακισμένη) - αγαπησιάρηκες θάλεγα εικόνες .
Ε λοιπόν , τώρα στά γεράματα αρχίζω νά τήν ψυλιάζωμαι, αγαπησιάρικο-η-ος, είναι 'οτι μάς φτιαχνει,

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ
Η ΑΚΟΥΑΡΕΛΑ ΜΟΥ ΒΙΣΥ 1995
Η ΓΎΜΝΗ ΓΚΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΑΡΤ ΠΟΣΤΑΛ ΤΟΥ 1925

(τετοιες φωτό οί Αγγλοι τίς ονομαζουν ακόμα φρενσ Ποστκαρντς )


http://www.ndimou.gr/articledisplay.asp?cat_parent=2&time_id=78&cat_id=2



Πουτάνα Ευρώπη !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

tsitsanis

Powered By Blogger
Breathe
(Waters, Gilmour, Wright) 2:44

ΠΑΤΡΑ

ΠΑΤΡΑ
αποχαιρέτα την λοιπόν τήν 'Αλεξάνδρεια,....

πρωϊνό τσάϊ

πρωϊνό τσάϊ
πρίν καλά καλά ξυπνήσω

ό τοίχος μέ τά μανταλάκια

ό τοίχος μέ τά μανταλάκια

οξυά

οξυά

Τὰ δεκατέσσερα παιδιά


«...Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ ἀγάπη...» μελωδοῦσε γιομίζοντας
τὸ γυμνό σου δωμάτιο μιὰ παράξενη ἅρπα
καθὼς σ᾿ ἔπαιρνε ὁ ὕπνος καὶ τὸ χέρι σου, κρύο,
σὰν κλωνὶ λεμονιᾶς σὲ νεκρό, ἀναπαύονταν
πάνω στὸ στῆθος σου. Κ᾿ ἔβλεπες
πὼς ἄνοιγε τάχα μιὰ πόρτα στὸν ὕπνο σου.
Πὼς μπαῖναν τὰ δεκατέσσερα παιδιὰ λυπημένα
καὶ στεκόντουσαν γύρω σου. Τὰ μάτια τους θύμιζαν
σταγόνες σὲ τζάμια: «Ἔλεος! Ἔλεος! Ἔλεος!...»
Τινάζοντας τὴ βροχὴ καὶ τὸ χιόνι ἀπὸ πάνω τους,
τὰ ζύγιαζες μὲ τὸ βλέμμα σου σὰ νἄθελες νὰ τοὺς κόψεις
τὴν εὐτυχία στὰ μέτρα τους, ἐνῷ ἡ ἅρπα συνέχιζεν
ἁπαλὰ μὲς στὸν ὕπνο σου: «Ὅ,τι θέλει κανεὶς
μπορεῖ νὰ φτιάξει μὲ τὴν ἀγάπη. Ἥλιους κι ἀστέρια,
ῥοδῶνες καὶ κλήματα...»
Ἀλλὰ ἐσὺ προτιμοῦσες
μποτίτσες φοδραρισμένες μὲ μάλλινο,
πουκάμισα κλειστὰ στὸ λαιμό-
γιατὶ φυσάει πολὺ στὸ Καλέντζι!
Ἔβλεπες πὼς ῥάβεις μὲ τὰ δυό σου χέρια,
ἔβλεπες πὼς ζυμώνεις μὲ τὰ δυό σου χέρια
κι ὀνειρευόσουν πὼς μπαίνεις στὴν τάξη
μὲ δεκατέσσερες φορεσιές,
μὲ δεκατέσσερα χριστόψωμα στὴν ἀγκαλιά σου.

Ἀλλὰ ξύπναγες τὸ πρωῒ κι ἄκουγες ποὺ ἔβρεχε.
Σὲ δίπλωνε σὰ μιὰ λύπη τ᾿ ἀδιάβροχό σου
κι ὁ δρόμος γιὰ τὸ σχολειὸ γινόταν πιὸ δύσκολος.
Βάδιζες κ᾿ εἶχες σκυμμένο τὸ πρόσωπο
σὰ νἆταν κάποιος ἀπάνω σου καὶ νὰ σ᾿ ἔκρινε
γιὰ τ᾿ ἄδεια σου χέρια. Σὰ νἄφταιγες μάλιστα,
σ᾿ ὅλη τὴ διαδρομὴ σὲ μπάτσιζε τὸ χιονόνερο.

Ἔμπαινες στὸ σχολειὸ κ᾿ ὅπως τ᾿ ἀντίκριζες
μοιραζόταν σὲ δεκατέσσερα χαμόγελα τὸ πρόσωπό σου.
Θυμόσουν πὼς ἡ ἀγκάλη σου ἦταν μισὴ
κι ἀνεβαίνοντας πάνω στὴν ἕδρα σου
ἄνοιγες τὴ λύπη σου καὶ τὰ σκέπαζες
ὅπως ὁ οὐρανὸς σκεπάζει τὴ γῆ.

Ὥρα 8 καὶ 20´ ἀκριβῶς.
Τὸ μάθημα ἀρχίζει κανονικά.
Ἐσὺ πάνω ἀπ᾿ τὴν ἕδρα κι ἀπ᾿ ἀντίκρυ σου ὁ Χριστός,
ἁπαλὸς καὶ γλυκὺς μὲς στὸ κάδρο του,
δίνετε τὰ χέρια πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια τους
νὰ τοὺς κάμετε μιὰ στέγη ἀπὸ ζεστασιὰ
γιατὶ σᾶς ἤρθανε καὶ σήμερα μουσκεμένα
κ᾿ ἡ λύπη περπατάει μὲς στὰ μάτια τους
ὅπως ὁ σπουργίτης πάνω στὸ φράχτη.

Τὸ καλαμπόκι δὲν ψώμωσε τὸ περσινὸ καλοκαίρι
κι ἀκοῦς τὸ ψωμάκι ποὺ κλαίει μὲς στὶς μπόλιες τους.
Ὥρα 10 καὶ 20´. Τὸ μάθημα συνεχίζεται.
Οἱ σπουργίτες σου χτυποῦν τὰ φτερά τους.
Τὸ μολύβι πεθαίνει ἀνάμεσα στὰ κοκκαλιασμένα τους δάχτυλα.
Ἡ καρδιά σου εἶναι τώρα μιὰ στάμνα σπασμένη.
Τὰ λόγια σου βγαίνουν ἀργὰ σὰ μιὰ βρύση ποὺ στέρεψε:
«Ὁ μέγας Ἀλέξανδρος... Ὁ μέγας Ἀλέξανδρος... Ὁ μέγας Ἀλέξανδρος...».
Τὰ δάχτυλά σου εἶναι πέντε. Τὰ μέτρησες δέκα φορές.
Τὰ δάχτυλά σου εἶναι πέντε. Μετρᾶς τὸ ἕνα χέρι σου
-τ᾿ ἄλλο σου βρίσκεται τυλιγμένο σὲ συννεφιά-
τὰ δάχτυλά σου εἶναι πέντε. Σηκώνεις τὸ πρόσωπο,
κοιτάζεις τὴ στέγη, κάνεις πὼς σκέφτεσαι
σκύβεις πάλι στὴν ἕδρα, ξεφυλλίζεις τὸν Αἴσωπο,
κατεβαίνεις καὶ γράφεις στὸ μαυροπίνακα,
κοιτάζεις τὸν οὐρανὸ ἀπ᾿ τὸ παράθυρο,
γυρίζεις τὸ κεφάλι σου ἀλλοῦ,
δὲ μπορεῖς ἄλλο παρὰ νὰ κλάψεις.
Παίρνεις τὸ μαθητολόγιο στὰ χέρια σου,
κάτι ψάχνεις νὰ βρεῖς, τὸ σηκώνεις διαβάζοντας
καὶ σκεπάζεις τὸ πρόσωπό σου.

Τὰ σύννεφα ἔχουν μπεῖ μὲς στὴν τάξη.
Ἀντίκρυ σου κι ὁ Χριστὸς παραδέρνει σ᾿ ἀμηχανία.
Θαρρεῖς καὶ σηκώνει στ᾿ ἀλήθεια τὰ χέρια του
ἑνωμένα στὸ φῶς ποὺ πέφτει ἀπὸ πάνω του.
Νιώθει στενόχωρα ὅπως τὰ μεσάνυχτα στὴ Γεθσημανῆ
καὶ δὲν εἶμαι ἐκεῖ νὰ σοῦ χτυπήσω τὸν ὦμο
καὶ δὲν εἶμαι ἐκεῖ νὰ σοῦ εἰπῶ: Δός του θάρρος,
βοήθησέ τον νὰ βγεῖ ἀπ᾿ τὴ δύσκολη θέση,
κατέβαινε, διάσχισε τὴν αἴθουσα γρήγορα,
μὴν τὸν ἀφήνεις ἐκτεθειμένο στὰ βλέμματα τῶν παιδιῶν,
δός του ἕνα βιβλίο νὰ κάνει πὼς συλλαβίζει,
δός του ἕνα βιβλίο νὰ κρύψει τὰ μάτια του.

Βγήκ’ο χάρος νά ψαρέψει

Βγήκ’ο χάρος νά ψαρέψει, μέ τ’ αγκίστρι του ψυχές
Καί γυρέυει πληγωμένους, δυστυχείς καί πονεμένους,
Μες’τίς φτωχογειτονειές, βγήκ’ ο χάρος γιά ψυχές

Βρέ κορμιά βασανισμένα πιάστε απόψε τά στενά
Αχ, νά μάς δεί καί μάς ό χάρος , πού τής γής δίνουμε βάρος
Νά σωθούμ’ απ’τό βραχνά, πιάστ’ απόψε τά στενά

Μέ τή μαύρη του σφεντόνα στρίβ’ ό χάρος στή γωνιά
(αντε) γιά πιαστήτε χέρι χέρι , νά τού στήσουμε καρτέρι
κ’όποιον πάρει ή σφεντονιά, στρίβει ό χάρος στήν γωνιά

Γιάννης Παπαϊωάνου

Ya Rayeh


Dahmane El Harrachi

Ya rayah win msafar trouh taaya wa twali
Ô toi qui t'en vas, où pars-tu ? Tu finiras par revenir
Chhal nadmou laabad el ghaflin qablak ou qabli
Combien de gens peu avisés l'ont regretté avant toi et moi Chhal cheft al bouldan laamrine wa lber al khali
Combien de pays surpleuplés et de régions désertes as-tu vu ? Chhal dhiyaat wqat chhal tzid mazal ou t'khali
Combien de temps as-tu gaspillé ? Combien vas-tu en perdre encore et que laisseras-tu ?
Ya lghayeb fi bled ennas chhal taaya ma tadjri
Ô toi l'absent dans le pays des autres, tu ne cesses de courir Tzid waad el qoudra wala zmane wenta ma tedri Le destin et le temps suivent leur course mais toi tu l'ignores
[Refrain] [Refrain]

Aalach qalbek hzine waalach hakdha ki zawali
Pourquoi ton coeur est-il si triste ? Pourquoi restes-tu planté là comme un malheureux ?
Matdoum achadda wila tzid taalem ou tabni

Les difficultés ne durent pas, et toi tu ne construiras, ni n'apprendras rien de plus, ainsi

Maydoumou layyam walay doum seghrek ou seghri
Les jours ne durent pas, tout comme ta jeunesse et la mienne

Ya hlilou meskine li ghab saadou ki zahri
Ô le malheureux dont la chance est passée, comme la mienne [Refrain] [Refrain]

Ya msafer naatik oussaayti addiha el bakri

Ô toi qui voyage, je te donne un conseil à suivre tantôt
Chouf ma yeslah bik qbal ma tbia ou ma techri

Vois ce qui te convient avant de vendre ou d'acheter
Ya nnayem djani khabrek ma sralek ma srali
Ô toi l'endormi, des nouvelles de toi me sont parvenues, il t'est arrivé ce qui m'est arrivé
Hakdha rad el qalb bel djbine sabhane El Aali
Ainsi reviens le coeur à son créateur le Très Haut

Le balcon

Mère des souvenirs, maîtresse des maîtresses,
Ô toi, tous mes plaisirs ! ô toi, tous mes devoirs !
Tu te rappelleras la beauté des caresses,
La douceur du foyer et le charme des soirs,
Mère des souvenirs, maîtresse des maîtresses !
Les soirs illuminés par l'ardeur du charbon,
Et les soirs au balcon, voilés de vapeurs roses.
Que ton sein m'était doux ! que ton coeur m'était bon !
Nous avons dit souvent d'impérissables choses
Les soirs illuminés par l'ardeur du charbon.
Que les soleils sont beaux dans les chaudes soirées !
Que l'espace est profond ! que le coeur est puissant !
En me penchant vers toi, reine des adorées,
Je croyais respirer le parfum de ton sang.
Que les soleils sont beaux dans les chaudes soirées !
La nuit s'épaississait ainsi qu'une cloison,
Et mes yeux dans le noir devinaient tes prunelles,
Et je buvais ton souffle, ô douceur ! ô poison !
Et tes pieds s'endormaient dans mes mains fraternelles.
La nuit s'épaississait ainsi qu'une cloison.
Je sais l'art d'évoquer les minutes heureuses,
Et revis mon passé blotti dans tes genoux.
Car à quoi bon chercher tes beautés langoureuses.
Ailleurs qu'en ton cher corps et qu'en ton coeur si doux ?
Je sais l'art d'évoquer les minutes heureuses !
Ces serments, ces parfums, ces baisers infinis,
Renaîtront-il d'un gouffre interdit à nos sondes,
Comme montent au ciel les soleils rajeunis.
Après s'être lavés au fond des mers profondes ?-
Ô serments ! ô parfums ! ô baisers infinis !

Ό ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ


Τ’ αξεδιάλυτα σκοτάδια
τα χαράζει μια λιγνή λευκότη
νυχτοφέροντας και αυτή·
και ήτανε του νου μου η πρώτη
χαραυγή.
Και ήταν ώρα μελιχρότατη˙
και ήτανε χυμένο ολόγυρα
κάτι πιό χαϊδευτικόκι απότ’ αεράκι,
όταν έρχεται γιομάτο απότα μπάλσαμα
πρωϊνάτων ολοπράσινων πευκώνων,
κι απότ’ αεράκι·
και ήταν πέρα κάπου σε μια γη,
σε πηγήλαών και χρόνων· και ήτανε στη Θράκη.
Και ήταν όπου κόσμοι αντίμαχοι
με την ίδιαν ερωτόπαθη μανία
ν’ αγκαλιάσουνε λαχτάριζαν
την πανώρια Βοσπορίτισσα, τη μία,
και κατάλαμπρα ντυμένοι καταστάλαζαν
και φιλούσανε τα χώματα
που τα πόδια της πατούσαν·
σαν ακρίδεςπέφταν οι λαοί,
4
μέλισσεςεκείοι λαοί πετούσαν.
Και ήτανε η πανώρια, δυό γιαλών
αφροκάμωτη νεράιδα,
κι ήσουν εσύ, Πόλη, ω Πόλη!
και ήτανε της γηςτο περιβόλι,
και ήταν όπου σε μια δόξα
των Εθνώνε ταίριαζαν οι πόλοι,
και ήταν όπου απότα πέρατα του κόσμου
Βάρβαροι δυσκολοταίριαστοι,
στη Ρωμαία των Κωσταντίνων
πολεμούσαν κάτω απότο λάβαρο
των Ελλήνων.
Κι απόμέσα απότους όχτουςτων Κατάστενων
ήταν όλο σα να φύτρωναν
πολιτείες απόπράσινο·κι αναβρύζαν συντριβάνια απόβλαστάρια·
και ήτανε οι ανθοίσαν ξωτικά,
και ήταν ως να χύνονταν απόψηλά σε μαλαματένιεςμέσα στέρνες μια βροχή από λυχνιτάρια.
Κι αντιχτύπαγε κι ο ήλιοςαπότα βουνάτα Βιθυνιώτικα
σε Μαγναύρεςκαι Βλαχέρνες,
και του ήλιου όλα τα φέγγη εκείνες φέγγοντας,
προςτα ύψη αψήφιστα τραβούσαν.
Κι απ’ των κάστρων τιςΧρυσόπορτες,
κι απότ’ άπαρτα Εφταπύργια
ώςτην άκρη στα σπαρτά σμαραγδονήσια,
λεγεώνεςτα παλάτια
και στρατοίτα μοναστήρια.
Και ήταν ως να πλέκονταν
και ήταν ως να λύνονταν
κάποιας μάισσας μάγια
αποπάνω από τουςτρούλους κι απότα σαράγια·
και λαμποκοπούσες, ω ψυχήμου,
μ’ όλους τους ασάλευτους σταυρούςκαι μαυρολογούσες, ω καρδιάμου,
με τα κυπαρίσσια.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ


ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΙΚΟΥ ΛΥΚΟΥ

http://erimitis.blogspot.com/


Πέμπτη, 11 Οκτώβριος 2007

Αιδώς αχρείε…
Να μειωθούν οι συντάξεις, να αυξηθούν τα όρια ηλικίας και οι εισφορές, να καταργηθεί η κοινωνική ασφάλιση για τους νέους, να συνεχιστεί η λιτότητα, να παγώσουν οι μισθοί και οι συντάξεις και να αυξηθούν οι φόροι, να είναι πιο ελεύθερες οι απολύσεις.Αυτά είναι σε χοντρές γραμμές τα γιατροσόφια που προτείνει ο διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος Νίκος Γκαργκάνας, για να σωθεί το ασφαλιστικό και να ανακάμψει η οικονομία.Πως είπατε; Και πως θα ζήσουν οι συνταξιούχοι με συντάξεις χαμηλότερες κι απ΄ τις συντάξεις πείνας που παίρνουν σήμερα; Μα αυτό δεν είναι δική του αρμοδιότητα.Δική του αρμοδιότητα είναι να στρώσει το χαλί στην κυβέρνηση να περάσει τα αντιλαϊκά μέτρα που σχεδιάζει.Για το ποιος είναι ο Γκαργκάνας που εισπράττει 770.000 ευρώ το χρόνο και συστήνει λιτότητα για τους άλλους, ένα πρόχειρο σκαρίφημα του ανδρός δείτε εδώ από το φίλο zalmoxis.Επειδή όμως Γκαργκάνας δεν είναι μόνο ο Νίκος της Τράπεζας Ελλάδος αλλά και ο αδελφός του Πάνος των εργατικών κινημάτων δείτε στη φωτογραφία κάτω πια πρέπει να είναι η απάντησή στις προτάσεις του τραπεζίτη. Όρθιος με τα άσπρα μαλιά ο αδελφός του τραπεζίτη σύντροφος Πάνος Γκαργκάνας



ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΜΙΜΗ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ


Έχουμε καταλάβει τι έγινε;Στην πολιτική υπάρχει ένα σημείο καμπής, ένα σπάσιμο στη συνέχεια, είναι εκείνες οι ‘οριακές συνθήκες’ όταν από το σημείο συν αγγίζεις το μηδέν και αρχίζεις να περνάς στο πλην κι ό,τι κι αν κάνεις με τον παλιό τρόπο ακόμα κι αν το κάνεις καλύτερα, ακόμα κι αν το μόνο που αλλάζεις είναι ο αρχηγός, η κατάσταση έρχεται και βάζει μπροστά σου το αλγεβρικό σημείο πλην. Αν δεν είσαι δημιουργός μιας νέας κατάστασης αλλά απλώς ένας καλύτερος ίσως διαχειριστής της παλιάς, αν δεν αντιπροσωπεύεις μια επανιδρυτική καινοτομία, γλιστράς σε εκείνη τη μοιραία φάση που και χρυσάφι να πιάσεις κάρβουνο γίνεται και οι πιο έξυπνες ιδέες σου καίγονται και οι ‘μπαταρίες’ σου πολύ γρήγορα αδειάζουν. Αυτή είναι η πρόκληση προς τους υποψήφιους Προέδρους του ΠΑΣΟΚ. Αν εκπροσωπούν την ‘παλαιά τάξη πραγμάτων’ δεν θα πάνε πολύ μακριά. ''


οχι Μίμη μου, δεν καταλαβαμε , εμεις οι κουτοι, που να καταλαβουμ' έμείς τά τόσο πολύπλοκα ... Πασοκοτερτίπια,, γιάυτό αλλωστε καί σε στείλαμε κεί, μπάς και μας ξελασπώσεις λίγο,,,




και ουτε καν είχα ψυλιαστεί τό πόσο αστεία
(με την εννοια τού χιουμορ ).....

ή πόσο πλακα εχει

Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Ρέ γαμώτο......

Τί δουλειά ΄χουνε οι μπαρουτοκαπνισμενοι Ανταρτες
με τους Μικρομεσαίους σακάτηδες
;

κοιτα να δεις πανω πούκοψα ΤΣΙΓΑΡΟ ΚΑΦΕ και ΖΟΥΡΑΡΗ

ωρα να ξαναρχισω ενα απ΄τά τρία

φτου σου τύχη κερατενια






τριτη 9 Οχτωβρη 2007

Σέ παίρνει γιά ταξίδι μιά σειρήνα
καί μιά πικρία μάς ματώνει ανείπωτη

'Ο Μεγαλέξανδρος

'Ο Μεγαλέξανδρος
κάί ο αρχιληστής Γιαγγούλας

Πέμπτη 11 Όχτώβρη 2007

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=65422400



ΧΑΟΣ χωρίζει πλέον τα στρατόπεδα των δύο διεκδικητών
ΤΕΝΤΩΝΟΥΝτο σχοινί
Ο Βενιζέλος...............
Κύκλοι του Παπανδρέου ...............

Σκανδαλίδης...................
Χριστόδουλος
Πρώτη επιλογή η επιστροφ..........................



καί παραμέσα......

Στήριξη σε 126 χρήστες κάθε μήνα από το ΑΠΘ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Του Ν. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
Χέρι βοήθειας στους χρήστες ψυχοτρόπων ουσιών προσφέρει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Κάθε μήνα 126 άνθρωποι κατά μέσο όρο βρίσκουν στήριξη στο Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας του Τμήματος Ψυχολογίας.
Ο Γιάννης είναι φοιτητής. Ξεκίνησε να πίνει στο πρώτο έτος. Εδώ κι ένα χρόνο θεωρείται αλκοολικός.

Η Βάσω κάνει χρήση ναρκωτικών κι είναι η τρίτη φορά που προσπαθεί να ξεφύγει απ' την «παραμύθα».
Η Χαρούλα χρειάζεται συμβουλές για να πείσει το γιο της να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης κι ο

Αδάμ είναι σύζυγος και πατέρας δύο παιδιών, που στα 40 του «έμπλεξε» με τα ναρκωτικά. Η οικογένειά του ακόμη δεν έχει αντιληφθεί τίποτε!«Οι ενδιαφερόμενοι που μας τηλεφωνούν, είτε είναι οι ίδιοι εξαρτημένα άτομα ή συγγενείς τους.
Κλείνεται ένα ραντεβού και σε πρώτη φάση έρχονται και βλέπουν ένα σύμβουλο απεξάρτησης, κάποιον ψυχολόγο συνήθως», εξηγεί ο συντονιστής ψυχολόγος του προγράμματος Αλέξανδρος Γεωργίου.
«Μετά τη συζήτηση που γίνεται, εμείς κάνουμε μια πρόταση, ανάλογα με την περίπτωση κι εφόσον το άτομο συμφωνεί να προσπαθήσει, μπορεί να συμμετέχει. Πρόκειται για ένα ανοικτό πρόγραμμα απεξάρτησης, δηλαδή δεν μένει κάποιος εδώ. Απλά έρχεται όπως έχουμε συμφωνήσει, οποιαδήποτε ώρα από τις 10 το πρωί ώς τις 8 το βράδυ. Υπάρχουν κάποιες ομάδες όπου άνθρωποι με το ίδιο πρόβλημα ανταλλάσσουν τις εμπειρίες τους και αλληλοβοηθιούνται με το συντονισμό ενός ψυχολόγου. Προϋπόθεση για τη συμμετοχή είναι αυτός που συμμετέχει να είναι τουλάχιστον μία ημέρα καθαρός», τονίζει ο κ. Γεωργίου.Απ' ό,τι δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία, το πρόγραμμα λειτουργεί με επιτυχία απ' το 2001.

Για το 2006 παρείχε υπηρεσίες συνολικά σε 897 πολίτες με διαφορετικού τύπου αιτήματα. Από αυτούς οι 657 ήταν χρήστες ψυχοτρόπων ουσιών και οι 104 συγγενείς χρηστών................................................................


ΤΙΜΗΣΑΝ τη μνήμη της και τους γιατρούς «υπέροχες εξαιρέσεις»
Κοινωνική διαθήκη από την Αμαλία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

«Ευτυχώς δεν είναι όλοι χαμούρες. Φοβόμουν μήπως δεν προλάβαινα να δημοσιεύσω τις υπέροχες εξαιρέσεις, τους γιατρούς που με βοήθησαν, που με "κράτησαν" σε εποχές αφόρητες, που όχι μόνο υπήρξαν σοβαροί ως επιστήμονες, αλλά και αποδείχτηκαν ανυστερόβουλοι, ανθρώπινοι, δοτικοί, που καμία σχέση δεν έχουν με τους συνήθεις άσχετους, ανασφαλείς και παραδόπιστους φακελάκηδες, που όχι μόνο δεν υπήρξαν ανεπαρκείς, αλλά μου προσέφεραν πολλά και ανεκτίμητα, πολύ πέρα από τις "υποχρεώσεις" τους. Τα τελευταία χρόνια διασταυρώθηκε ο δρόμος μου με αυτούς τους ανθρώπους, για τους οποίους ό,τι και να πω είναι λίγο. Δε μπορώ να ανταποδώσω - η φροντίδα δεν είναι μετρήσιμη».

Όλοι ζούμε κάποιο δράμα , τό δράμα μας , ό καθένας τήν προσωπική του τραγωδία

αυτός πού χάνει τό παιδί του από ναρκωτικά

ο αλλος πού χάνει, σύζυγο, αδερφό, αδερφή,


......................ο Γιωργος που χανει την καρεκλα

ο Βαγγέλης΄πού βλέπει νά του φευγει η καρέκλα

Ο Χριστόδουλος πού χανει τη μάχη ( λυπηρό είναι , άλλά τί θέλεις , υπεργηρος ειν΄ο ανθρωπος, κι ο παππούς στά 95 του δέν μπόρεσε νά παλαίψει, τόν κλάψαμε, πάει , ετσι ναι΄η ζωή)

ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΡΑΜΑ φιλε

κι' αν οί διάφοροι τών μέσων καί τών " μέσων" καί τών συμφερόντων καμώνονται πως δε την βλεπουνε και σφυριζουν χαβαλεδιαρικα , και μας φλομωνουν εθνικοφροσύνη, πατριωτισμο, θρησκεία, ......καί πολλές, φορες.......και ιδεολογία,,......γιατι κακα τα ψέμματα, ποσες φορες κ΄η ίδεολογία , επαιξε ρολο ψυχοτρόπου;

καί πάλι καλά πού η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - εστω απο φιλοτιμο-η από ίδεολογία ( ; ) αφιέρωσε αυτά τά ολίγα

κατα τ' αλλα ......΄ΠΝΕΥΜΑ..... ΠΡΟΓΟΝΟΙ.....ARXAIA ELLAS .... ΜΑCEDONIA

( Ηρεμα μεγαλε,μη βαρας

την δη γκρικ ΄Ματσεντονια , εννοω , οχι αυτη την ψευτικη του Γληγορωφ )

ΤΡΟΜΑΡΑ ΜΑΣ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΜΑΣ ΜΑΡΑΝΕ


Εδώ νέοι, άνθρωποι, νέα παιδιά, φεύγουνε έτσι στό, τσάμπα,
πολλές, φορές σάν τά σκυλιά, αβοήθητοι, καί εγκατελειμένοι τελείως από πολιτεία καί κοινωνία
τουλάχιστον
έστω και στο τελευταιο σταδιο ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕ ΑΥΤΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ { ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΚΕΙ}
Νά φρόντιζε τουλαχιστον, τουλαχιστον ..........
Για μιά αξιοπρεπή γι΄άυτούς τελευταια φροντιδα
ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΤΑΔΙΟ
ετσι κατα την γνωμη μου μετριωνται τα
" ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΑ ΚΡΑΤΗ " παντα εντος εισαγωγικών

κι οχι επειδη καποτε καποιοι δηθεν προγονοι μας
ανακαλυψαν λεει καποιον αλγοριθμο

ΜΑΛΑΚΕΣ ! ! !!!!!!!!




Θεσσαλονικη

Θεσσαλονικη
Τό βλέμμα τού Όδυσέα

marandona

marandona

che

che
απ΄τό Ροσάριο στή Σάντα Λουκία

CHE ERNESTO GUEVARA

ΑΥΤΟΣ ΕΙΜΑΙ ΄ΓΩ ΜΑΓΓΕΣ
ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΟΥ ΜΕ ΒΛΕΠΕΤΕ
ΣΕ ΦΩΤΟ



st martin de belleville

la vue des alpes par le petit chemin de
village

Τρίτη 9 τού Όχτώβρη 2007

.

le nom de la rose

le nom de la rose

Κυριακή 7 Οχτώβρη 2007

Μέ τήν πρώτη σταγόνα

εικονα 1

εικονα 1
ο αυτοκράτωρ

δευτερα ξημερώματα

ΣΤΩΝ ΨΑΡΩΝ ΤΗΝ ΟΛΟΜΑΥΡΗ ΡΑΧΗ


ΓΕΝΝΕΣΙΣ ...με το βλεμμα καρφωμενο στην δορυφορικη εικονα της 27ης αυγουστου,.....................

(Η Ελλας ξεψυχουσα στα ερειπια του Μεσολογγιου)

προφητικος ο τιτλος

ΑΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ
Οι πρωτες λεξεις που μουρθαν στο μυαλο οταν ειδα οπως και εκατομύρια αλλοι το εγκλημα,
ποιοί είναι αυτοί οί άθλιοι αυτοί πού αφησαν τοσα ρημαδια, ουτε ο Κιουταχής...................αυτοι που κυνικα,........
αυτοι ολα αυτά...... αυτοί..........................................

ενώ οι αλλοι,,......... οι αλλοι βρε , ...........οι καλοι, αυτοι που φτιαξανε ΕΡΓΑ.............βρε σου λεω ,

ειχαμε το καλυτερο συστημα δασοπροστασιας.......E;;;;;;;;;;;;;;;;
αυτο που τό χαν φτιαξει οι αλλοι, ...........
οι καλοι.......

καί δέ λειτουργησε, .............Επειδής
μάς τό χαλασαν, οι αλλοι , οι κακοι

ΑΛΛΛΗΤΕΣ
ΑΛΛΛΗΤΕΣ
ΑΛΛΛΗΤΕΣ

ηρεμησε
και ριξε μια ματια σε κανα σοβαρο site

αισιοδοξη νοτα στο www. anadasosi.gr


KOYRAGIO ΑΔΕΡΦΙΑ , ΑΥΤΟΙ να ρημαζουνε , κα'ι σείς νά σύμαζέυετε οτι μπορειτε
διαβάστε εδώ





Κακή δευτέρα κακοδεύτέρα



N Ι Κ Ο Σ Δ Η Μ Ο Υ

http://doncat.blogspot.com/2007/08/blog-post_27.html



Εμένα δεν με ενδιαφέρει αν υπήρξε καταχθόνιο σχέδιο εναντίον μας (που δεν θα το πιστέψω αν δεν βρεθούν πειστικότερες αποδείξεις από την 77χρονη γιαγιά, που μαγείρευε στο ύπαιθρο). Με ενδιαφέρει πως αντιδράσαμε εμείς!Η διαδικασία διάλυσης του κράτους (αν ποτέ υπήρξε σωστό κράτος) δεν είναι έργο της Νέας Δημοκρατίας. Εκτείνεται σε βάθος χρόνου. Χρειάστηκε πολλοί να ροκανίσουν τα θεμέλια και να κόψουν τους συνδετικούς ιστούς. Να υπονομεύσουν την αξιοκρατία, να καταλύσουν την παραγωγικότητα, να θεσμοποιήσουν την φαυλότητα. Και φυσικά στην έννοια του κράτους συμπεριλαμβάνω και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης – το αποκορύφωμα της αναποτελεσματικότητας, της πελατειακής σχέσης και της διαπλοκής.Δεν φταίει λοιπόν μόνο η Ν.Δ. Αλλά η ειρωνεία είναι πως αυτή η παράταξη επαγγέλθηκε την «επανίδρυση του κράτους». Και το αποτελείωσε.



Posted by Nikos Dimou at Monday, August 27, 2007

Η Ελλάς ξεψυχώντας στά έρείπια τού Μεσολογγιού

Η Ελλάς ξεψυχώντας στά έρείπια τού Μεσολογγιού
EUGENE DELACROIX

twra kala ...

twra kala ...

MERCREDI A JEUDI LE 4 AU 5 OCTOBRE




ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ

απο την ιστοσελιδα του " μοναχικου λυκου"http://erimitis.blogspot.com/

(Ωραιο βλογκ , αξιζει τον κοπο)

Δευτέρα, 27 Αύγουστου 200710 χρόνια χωρίς τη Μπέλου τωρα γιατι μουρθε ,ετσι στα ξαφνικα ; αντε νά βρείς ακρη





αβυσσος η ψυχη.............κτλπ